Προλάβαμε...... αυτό κάναμε !

Έλεγχος παντού .
Καλόπιστη κριτική παντού, προς όλους και για όλα.
Πρόληψη αντί για καταστολή .

Με αυτή τη φιλοσοφία και αυτή τη λογική κινούμαστε στα δημοτικά δρώμενα και επ΄ ουδενί δεν κατηγορήσαμε κανένα. Δεν καταλαβαίνουμε όμως τον εκνευρισμό κάποιων όταν δέχονται κριτική. Πρέπει να συνηθίζουν οτι οι δημοτικοί σύμβουλοι αυτό το ρόλο επιτελούν και είναι ελεύθεροι να δημοσιοποιούν τη γνώμη τους και να επικοινωνούν με τον κόσμο που τους ψήφισε, όσο κι αν αυτό δεν αρέσει σε κάποιους. Οι εποχές αυτές έχουν περάσει. Ο κόσμος απαιτεί αλήθειες από όλους μας .

Δείτε το στιγμιότυπο από τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου.

Επειδή δεν τα φάγαμε μαζί… Δεν θέλουμε ούτε μέλι με 14 € το κιλό, ούτε κρεμάστρα ξύλινη των 50 €.

Θέλουμε διαφάνεια, έλεγχο και σωστή οικονομική διαχείριση για το Δήμο Πειραιά. Με αυτά τα κριτήρια και σεβασμό στους Πειραιώτες που μας τιμήσανε με την ψήφο τους, ασκούμε κριτική και παράλληλα καταθέτουμε προτάσεις για την απρόσκοπτη λειτουργία του δήμου μας. Το ίδιο πράξαμε και στην συνεδρίαση της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου Πειραιά στις 2 Αυγούστου, όπου κληθήκαμε να συζητήσουμε τους όρους διαγωνισμών προμήθειας τροφίμων και επίπλων για τους Δημοτικούς Παιδικούς Σταθμούς.
Με μια απλή ματιά στους όρους και στον ενδεικτικό προϋπολογισμό διαπιστώσαμε ότι τα περισσότερα εξ΄ αυτών, ήταν υπερκοστολογημένα ή καλύτερα υπερτιμημένα. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι, το αυγό ημέρας κοστολογήθηκε με 0,30 € (η μέση τιμή στο ελεύθερο εμπόριο είναι 0,15 €), το κιλό το μέλι 14€ όταν το Παρατηρητήριο Τιμών του Υπουργείου Ανάπτυξης δίνει μέση τιμή τα 9 €, τα μακαρόνια 1,40 € το πακέτο των 500 γρ. όταν η μέση τιμή δεν υπερβαίνει το 1 € και κρεμάστρα ξύλινη με παιδικές παραστάσεις κοστολογείται 50 € όταν στο ελεύθερο εμπόριο έχει 15 € !!!

Κατανοούμε ότι η Δημοτική Αρχή θέλει το καλύτερο (και καλά κάνει) για τους Παιδικούς Σταθμούς.

Κι εμείς, ως ανεξάρτητη Δημοτική κίνηση «Πειραιάς όλοι μαζί» αυτό θέλουμε και αυτό επιδιώκουμε, το καλύτερο για τα παιδιά του Πειραιά. Παράλληλα όμως, ζητάμε και πλήρη σεβασμό ακόμα και στο τελευταίο ευρώ του κάθε δημότη μας. Ζητάμε να μην υπάρχουν σκιές και αμφιβολίες σε καμιά προμήθεια, σε κανένα διαγωνισμό του Δήμου μας. Ζητάμε να γίνεται σωστή, νοικοκυρεμένη, ορθολογική διαχείριση των οικονομικών, με προτεινόμενες τιμές που δεν είναι αυθαίρετες και δεν ενθαρρύνουν κερδοσκοπικές τάσεις. Στα πλαίσια αυτά θεωρούμε ότι το παρατηρητήριο τιμών του Υπουργείου Ανάπτυξης, αποτελεί αδιαμφισβήτητα σημείο αναφοράς και προσδιορισμού τιμών, για μελλοντικούς διαγωνισμούς προμήθειας τροφίμων. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι με τα νέα δεδομένα από το υπουργείο, το κόστος του διαγωνισμού μειώνεται τουλάχιστον κατά 25 % .
Ευτυχώς, ο Αντιδήμαρχος Οικονομικών κος Αναστάσιος Κάρλες, αντιλήφθηκε αμέσως το δίκαιο των αντιδράσεων και απαίτησε από τις αρμόδιες υπηρεσίες επαναπροσδιορισμό των τιμών σε λογικά, πραγματικά πλαίσια και επαναφορά των θεμάτων σε επόμενη συνεδρίαση της Οικονομικής Επιτροπής , όπως είχε προτείνει ο Δημοτικός Σύμβουλος Αντώνης Αχιλ. Καλογερόγιαννης.
Αν υπάρχει τέτοιος έλεγχος και καλόπιστη κριτική στάση από όλους μας, και ταυτόχρονα κατανόηση και βούληση πολιτική από την Δημοτική Αρχή (όπως γενναία απέδειξε ο κος Κάρλες ), τότε μπορούμε να ονειρευόμαστε ξανά για έναν καλύτερο Πειραιά για τα παιδιά μας.

Υποκρισία και οικονομικός πόλεμος: ένας εσωτερικός εχθρός της Ελλάδας

Τέως σοσιαλιστές, αν και προερχόμενοι από τον σοσιαλιστικό χώρο, αντάλλαξαν την ιδεολογία τους με την «καρέκλα» της εξουσίας και εφάρμοσαν άκρως φιλελεύθερα μοντέλα ανάπτυξης και οικονομίας. Η εφαρμογή των μοντέλων αυτών αποτελεί επιβεβαίωσης πτώχευσης, όχι των ιδεολογιών, αλλά της ηθικής και αξιακής ικανότητας των πολιτικών που τις εφαρμόζουν. Το νέο σχέδιο Μάρσαλ, όπως αποκαλέστηκε, για την Ελλάδα, αποτελεί μεν σωτηρία για μια διαλυμένη χώρα οικονομικά, πολιτικά, ηθικά και αναπτυξιακά., αλλά ταυτόχρονα εξασφαλίζει την φιλελευθεροποίηση των αγορών, της ανάπτυξης και της οικονομίας για τα επόμενα 30 χρόνια. Με άλλα λόγια, η σημερινή κυβέρνηση όχι μόνο άλλαξε τα διοικητικά, αναπτυξιακά και οικονομικά μοντέλα της χώρας από σοσιαλιστικά σε φιλελεύθερα αλλά εξασφάλισε ότι θα συνεχίζουν να βρίσκονται στην φιλελεύθερη σφαίρα επιρροής για τις επόμενες δεκαετίες.

Πώς το πέτυχε όμως αυτό; Απλούστατα εφάρμοσε τις διαδικασίες που ορίζει ένας οικονομικός πόλεμος, αλλά εκ των έσω. Για να κατανοήσουμε καλύτερα την σημερινή κατάσταση θα πρέπει να ανατρέξουμε στην κατάσταση πριν την εφαρμογή του σχεδίου Marshall: Το τέλος του 2ου Παγκόσμιου Πολέμου άφησε τις Ευρωπαϊκές χώρες σε οικονομική εξαθλίωση, με κατεστραμμένες υποδομές, δίκτυο μεταφορών και ανύπαρκτη όποια παραγωγή. Η δυνατότητα ανάκαμψης των Ευρωπαϊκών –τότε- χωρών ήταν αρκετά μικρή, ένεκα του μεγέθους της ζημιάς που υπέστησαν. Η Αμερικάνικη κυβέρνηση πήρε πρωτοβουλία και πρότεινε την εφαρμογή του σχεδίου Marshall που περιελάμβανε πακέτο βοήθειας (χωρίς επιστροφή) και δάνεια με ιδιαίτερα ελκυστικούς όρους δανεισμού για τις Ευρωπαϊκές χώρες, στη μορφή που θα αποφάσιζαν οι ίδιες, με την προϋπόθεση απελευθέρωσης των αγορών. Φυσικά η πρόταση αυτή δεν έγινε δεκτή από την τότε ηγεσία της Ρωσίας που είδε την επιρροή της να μειώνεται όποτε και αντέτεινε εναλλακτικό σχέδιο ανάκαμψης, κυρίως για τις χώρες του ανατολικού –τότε- μπλοκ, το γνωστό σχέδιο MOLOTOV. Από τις προτεινόμενες λύσεις, 16 συνολικά Ευρωπαϊκές χώρες αποδέχτηκαν το σχέδιο Marshall, και μπήκαν στην Αμερικανική σφαίρα επιρροής.
Μία προσεκτικότερη ματιά στα βήματα που ακολουθήθηκαν τότε, αναδεικνύει ότι προηγήθηκε η καταστροφή των Ευρωπαϊκών χωρών (υποδομές, οικονομική κλπ) και ακολούθησε πακέτο βοήθειας και δανεισμού με την προϋπόθεση απελευθέρωσης των αγορών καθώς και άλλων δικλείδων και επιρροών. Η σύγχρονη Ελληνική κατάσταση παρουσιάζει ομοιότητες με την πρώτη εφαρμογή του σχεδίου Marshall, ως προς την προηγηθείσα καταστροφή: μέσω της εσωτερικής παύσης πληρωμών του δημοσίου σε μεγάλα έργα, φπα κλπ, την εξαφάνιση όποιων πρωτοβουλιών ανάπτυξης, και τον (επανα)δανεισμό με όρους που καθιστούν την αποπληρωμή αν όχι απαγορευτική, εξαιρετικά δύσκολη και με βάθος δεκαετιών.
Αν αναλογιστεί κάποιος ότι αυτά τα γεγονότα, πρωτοεμφανίστηκαν στο πέρας του 2ου Παγκοσμίου πολέμου, και αφορούσαν οικονομική καταστροφή των Ευρωπαϊκών χωρών, που προήλθε από ηγετικά παραληρήματα και πολεμικές επιχειρήσεις της Ναζιστικής –τότε- Γερμανίας , πώς θα έκρινε άραγε κάποιος την Ελληνική πολιτική ηγεσία, που οδήγησε σε εσωτερικό οικονομικό μαρασμό και καταστροφή (όπως στο τέλος του 2ου Παγκοσμίου πολέμου), μετά από δεκαετίες..

Πέτρος Βιολάκης
Υποψήφιος Διδάκτορας
Πολιτικές και Κοινωνικές Επιστήμες
Πανεπιστήμιο Exeter (UK)